Od wejścia w życie w dniu 1 lipca 2000 r. Umowy o partnerstwie gospodarczym oraz koordynacji politycznej i współpracy między Wspólnotą Europejską a Meksykiem, pojawiały się problemy związane zwłaszcza z uznawaniem przez meksykańskie władze dowodów pochodzenia towarów, wystawionych w krajach Unii Europejskiej. Dowody pochodzenia były odrzucane, co powodowało w wielu przypadkach utratę korzyści wynikających z preferencyjnych stawek celnych stosowanych na mocy ww. Umowy. Po przystąpieniu przez Polskę do Wspólnoty problemy te mogą dotykać także polskich eksporterów wywożących towary do Meksyku.

W okresie obowiązywania Umowy Wspólnota podejmowała działania mające na celu wyjaśnienie zaistniałych problemów. Skutkiem tego było uzgodnienie not wyjaśniających do art. 17 Załącznika III do Umowy (OJ C 40, 14.02.2004, p. 2-3). Poprawione zostały także wewnętrzne przepisy meksykańskie i instrukcje administracyjne.

W celu ujednolicenia sposobów sporządzania dowodów pochodzenia towarów wywożonych ze Wspólnoty do Meksyku oraz ograniczenia ilości przypadków, gdy dowody takie są odrzucane, Komisja Europejska przekazała administracjom celnym Państw Członkowskich komunikat zawierający użyteczne wskazówki związane z wypełnianiem świadectw przewozowych EUR.1 i sporządzaniem deklaracji na fakturze.

Poniższe zalecenia stanowią wynik łącznego obowiązywania przepisów dwustronnych - takich jak sama Umowa i noty wyjaśniające do art. 17 Załącznika III do Umowy - oraz wewnętrznego ustawodawstwa i instrukcji administracyjnych Meksyku.